Een Franse babykamer is misschien wel de puurste uitdrukking van Franse designprincipes toegepast op een nieuwe uitdaging: hoe creëer je een ruimte die veilig, functioneel en makkelijk schoon te houden is, terwijl ze oprecht mooi blijft? Het antwoord is hetzelfde als in elke andere Franse ruimte — kies minder, maar betere stukken; geef de voorkeur aan natuurlijke materialen boven synthetische; en laat de kamer ademen in plaats van elk oppervlak vol te zetten met decoratie.
Het ledikant bepaalt de toon: antiekwit of zacht grijs, met een licht gebogen hoofdeinde en geribbelde spijlen die 's ochtends delicate schaduwen werpen. Een transparant baldakijn valt van een plafondring naar beneden en omlijst het ledikant in sluierachtige plooien. Ernaast staat een commode met marmeren blad — ruimte voor het aankleedkussen en een paar essentials: een stapeltje mousseline doekjes, een keramieken potje lavendelzalf en een ingelijste foto die tegen de spiegel leunt.
In de hoek staat een bergère voedingsstoel in natuurlinnen klaar voor de voeding om twee uur 's nachts, met een kasjmieren plaid over één armleuning gedrapeerd. Aan de wand geeft een rij ingelijste vintage Babar-prenten een speelse noot zonder in cartoon-territorium te belanden. De kamer is crème en poederroze en zacht lavendel — kleuren die een baby kalmeren en een volwassene plezier doen. Naarmate het kind groeit, wordt het converteerbare ledikant een dagbed, verliest de commode zijn aankleedopzetstuk en evolueert de kamer — maar de schoonheid blijft.
